Login

Shoutbox

Jan-Willem K:
21-1 pollepel bij JW!

Timo E:
Dat is gelukkig al een oude foto :) Nu glimt hij weer :D

Fred J:
Goeie site trouwens! Ziet er allemaal erg professioneel uit. Groet, Fred Jekel

Fred J:
Ik bedoelde rechts op de site. Die vleugel met al die gaten.

Timo E:
Btw, ledenlijst onder Mijn vleugellam -> Documenten.

Timo E:
Vleugel rechts opgekloot?

Fred J:
En by the way, wie heeft die vleugel rechts hiervan zo opgekloot? Die hebben wij nog met gevaar voor eigen leven uit Polen gehaald.




			Evert \| Nienke \| Bastiaan \| André

The Rockies Rock!

André Somers

Vliegen bij de DZC doe ik alweer een aantal jaar, maar veel ervaring met vliegen in de bergen had ik nog niet. Bij de DZC vlieg je voornamelijk "in de buurt", en dat terrein is toch overwegend vlak of op zijn hoogst heuvelachtig. Alleen tijdens overlandvluchten in Tsjechië had ik al eens mee gemaakt dat de grond echt serieus omhoog begon te komen, en ik moet toegeven dat ik dat wel eng vond.

Wist je dat...

...je met een zweefvliegtuig ook 'ondersteboven' kan?

Er zijn met zweefvliegtuigen vele kunstvluchtfiguren mogelijk, de looping is er daar maar eentje van. Uiteraard kun je binnen de club de beginselen van het kunstvliegen leren.

Dit jaar besloot ik om mijn afstuderen te vieren eens niet mee te gaan met altijd gezellige DZC zomerkamp, maar om een rondreis te gaan maken in het westelijke deel van Canada. Aangezien ook de Rocky Mountains tot die regio behoren, leek het mij een uitstekend idee om eens te gaan proeven van het vliegen boven serieuze bergen. En dat ze serieus waren, dat kon je vanuit je auto al zien! Vanuit Banff belde ik het vliegveld bij Invermere dat ik van te voren had opgezocht op het net, en informeerde naar de mogelijkheden en weersverwachtingen. "Morgen is je beste kans op goed weer" was het antwoord, en dus sprong ik de volgende ochtend op tijd in de auto om dwars door de bergen naar het veld te rijden.

Achterin de Duo boven de Rockies Zweefvliegvelden lijken overal ter wereld hetzelfde: vriendelijke, relaxte mensen, een clubhuis met barbeque, een enorme gastvrijheid, verhalen over de locale markante figuren binnen de club en een passie voor vliegen bij alle aanwezigen. Was er dan niets extra's hier? Natuurlijk wel! Bergen!

Pas aan het eind van de middag begon het weer mee te werken, en werden er ineens in allerijl vliegtuigen in elkaar gezet. Ik had inmiddels op uitnodiging van de bedrijfsleider mijn tent achter een hangaar opgegezet ("Naar een camping? Wat een onzin...") en hielp even mee om de tweezits Duo Discus naar de startplaats te duwen. Ik zou omhoog gaan met een instructeur, omdat ik geen ervaring met vliegen in de bergen heb. Bovendien wilde ik veel foto's kunnen maken, dus mij kwam het prima uit.

Het klimmen ging wat moeizaam gedurende het eerste half uur van de vlucht, maar al snel werden de omstandigheden beter en klommen we met grote snelheid boven de bergkammen uit. Wat een adembenemend gezicht... De weg die ik die morgen nog gereden had slingerde zich als een miniscuul lintje tussen de bergen door. En dan, naar de andere kant van het dal. De bergen zijn hier nog hoger dan aan de andere kant, de toppen wit besneeuwd en de hellingen vol met specaculaire gletchers. De ene keer glijden we vlak langs een granieten berghelling, het volgende moment klimmen we stijl draaiend naar een hoogte van bijna vier kilometer.

Twee fantastische uren vliegen later landen we weer. Het hoofd vol indrukken, en het geheugenkaartje van mijn camera vol met mooie platen. Dit kan je eigenlijk niet uitleggen; dit moet je meemaken. The Rockies Rock!