Login

Shoutbox

Jan-Willem K:
21-1 pollepel bij JW!

Timo E:
Dat is gelukkig al een oude foto :) Nu glimt hij weer :D

Fred J:
Goeie site trouwens! Ziet er allemaal erg professioneel uit. Groet, Fred Jekel

Fred J:
Ik bedoelde rechts op de site. Die vleugel met al die gaten.

Timo E:
Btw, ledenlijst onder Mijn vleugellam -> Documenten.

Timo E:
Vleugel rechts opgekloot?

Fred J:
En by the way, wie heeft die vleugel rechts hiervan zo opgekloot? Die hebben wij nog met gevaar voor eigen leven uit Polen gehaald.




			Evert \| Nienke \| Bastiaan \| André

Het zondag avond gevoel

Evert Kuiper

Wist je dat...

...je van 0 tot 100 in 3 seconden gaat?

De start van een vlucht aan de lier gaat er spectaculair aan toe. Van 0 tot 100 binnen drie seconden.

Sinds ik aan de Ut studeer ben ik lid van Vleugellam. Ik was geinteresseerd in alles wat vloog, en dit was gewoon echt vliegen! Na een weekendje kennis gemaakt te hebben met Vleugellam en zweefvliegen was ik verkocht. Inmiddels heb ik al heel wat afgevlogen.

Zweefvliegen is toch een sport waarbij je afhankelijk bent van het weer. Ik heb in al die tijd maar weinig gehad dat we niet konden vliegen, meestal is het weer gewoon goed en soms extreem goed. Op die manier heb je altijd momenten die je je blijft herinneren. Natuurlijk je eerste solovlucht, zoveel adrenaline krijg je niet gauw in je lichaam!

Andere dingen zijn ook bijzonder. Zo op een vrijdagochtend had ik een tentamen gemaakt. Na het tentamen kom i kde tentamenhal uit en daar staat de clubauto met de tweezitter erachter al klaar om te vertrekken. Met een aantal man zijn we gelijk afgereisd naar Duitsland waar we zouden vliegen. Een uur na het inleveren van het tentamen stonden we al op het vliegveld, een halfuur later zat ik in de lucht...

Evert en Luc in de Puchacz In maart, gingen we vrijdagavond weg. We vonden het te koud om ons tentje op te zetten, dus ging we eerst maar aan het bier. Later die nacht moesten we alsnog de tent opzetten. Het vroor zowaar die nacht en het was erg koud. 's Ochtends lag er ijs op de tent en de rest van het weekend was het stralend weer met aangename temperaturen. Die zondag middag steeg ik om half vijf voor de laatste keer op en om half zes hing ik op duizend meter boven het vliegveld. De radio kraakte en de rest deelde mee dat ze aan het bier gingen, en wel zagen wanneer we weer aan de grond stonden. Ik drukte de neus naar beneden, bouwde snelheid op om nog een looping te maken en dacht heimelijk aan alle studenten die met de NS op pad waren om weer op hun studentenkamer te komen.

Bij de deur van mijn studentenhuis liep ik een van mijn huisgenoten tegen het lijf, hij had gevoetbald dit weekend. En ik? Tja...